Connect with us

Gündem

Prof. Dr. Fincancı: Pandemi, yaşam hakkı ihlalidir ve tüm devlet yönetimleri sorumlu


Zemo AĞGÖZ / MA – Dünyayı kasıp kavuran koronavirüs (Kovid-19) bir yılını geride bıraktı. Dünyanın dört bir tarafına hızlıca yayılan virüs, bugüne dek milyonların ölümüne niçin oldu. Hâlâ can almaya devam eden virüs denetim altına alınmış değil. Pandemi etkisiyle yaşananları, “yaşam hakkı ihlali” olarak değerlendiren Türk Tabipleri Birliği (TTB) Merkez Konseyi Başkanı Prof. Dr. Şebnem Korur Fincancı, pandemi sürecinde devlet yönetimlerinin sorumluluğuna dikkat çekti. Fincancı, internasyonal ceza mahkemelerinin kâr hırsıyla yönetilen bir dünyada dünyayı tahrip edenlerin sorumluluğunu ele alması icap ettiğini belirtti.

TTB Başkanı Fincancı, pandeminin yarattığı sorunları, devletlerin sorumluluklarını ve çıkış yolunu Mezopotamya Ajansına değerlendirdi.

Pandemiye niçin olarak görülen kapitalizm koşullarında gerçekleşen sömürü ve tahakküm ilişkilerinin insan sağlığı üstündeki etkilerini iyi mi değerlendiriyorsunuz?

Bu sömürü yalnızca insanoğlunun değil, bununla beraber tabiatın ve doğadaki tüm canlıların sömürülmesi anlamına geliyor. Geçtiğimiz günlerde, vizonların üretildiği bir şehirde aniden başka bir mutasyon ortaya çıkmasıyla birlikte insanlık, burada üretilen vizonları katletme sonucu aldı. Dolayısıyla organik ortamlarından alıp kendi çıkarımıza bakılırsa kullandığımız öteki canlılar, organik ortamlarını yok etme sonucunda organik ortamlarını terk ederek, insanlarla daha çok iç içe yaşamak zorunda kalan canlılar da organik ortamın tahribatıyla ortaya çıkan susuzluk, temiz havanın yok olma süreçlerinin her biri kapitalizmin sömürü çarkının bir parçası. Bu da karşı karşıya olduğumuz bu küresel salgın haricinde başka küresel salgınları da göğüsleyecek olmamız anlamına geliyor. Eğer bu şekilde bir sömürü sürdürülürse ve doğayı daha çok tahrip etme davranışıyla karşı karşıya olursak ki kapitalizmi değiştirmeden doğrusu bu ekonomik sistemi ortadan kaldırmadan bu sömürüyü sonlandırabilmek, sömürü sonlanmadıkça da dünyanın, tabiatın ve doğadaki canlıların sıhhatli ve güvenli ortamlarda yaşamasını olanaklı kılmak oldukça görülmeyecek. O yüzden esasen başlı başına içinde yaşadığımız doğayı tahrip ederek, bu sömürüyü derinleştiren kapitalizm, tüm canlıların sağlığını bozuyor. Dolayısıyla bu sömürü sona ermeden bizim sıhhatli kalabilmemiz de olanaklı değil. Aslına bakarsan bu sömürü düzeni; üretim devam etsin, artı kıymet biriksin ve kar artsın diye yaşayacak kadar sıhhatli kalabilmemize izin veriyor.

“EGEMENLER KÂR HIRSINDAN VAZGEÇMEDİ”

“Yaşayacak kadar sağlıklı kalabilmemize izin veren” bu sistem, geçen bir yılda salgınla savaşım mevzusunda iyi mi bir yol aldı?

Küresel salgının başlamasıyla beraber atılması ihtiyaç duyulan temel adımlar vardı. Bilhassa insanların toplu bulunmuş olduğu alanların kapatılması gerekirdi fakat bunu tüm ülkeler son aşama sınırı olan yapabildi. Bunun sonucunda da bir yıla ulaşan bir küresel salgınla hayatta kalmaya çalışan insanoğlu ve onun ötesinde ne yazık ki hayatta kalamayan, kaybedilen insanlarla karşı karşıya kaldık. İnsanlar çalışmaya, toplu alanlarda bulunmaya, toplu taşımalara binmeye zorlandılar. Bu koşullarda da hastalığın yaygınlaşması ve bu hastalık sonucu ortaya çıkan sıhhat sorunlarını gidermek için başvurulan sıhhat kurumlarının yoğunluğuyla beraber, hastalıkla daha çok karşı karşıya kalan sıhhat çalışanlarının yüksek ölümleriyle yüzleşmek zorunda kaldık. Geçen bir yıl içinde yalnızca Türkiye’de değil dünyanın her yerinde salgını yönetememe hali vardı. Bu tam da kapitalizmin bizlere bu sömürüde hayatta duracak kadar olanak tanıması ve sınırlarımızı kendi kâr alanlarını büyütecek kadar bizi daha da daraltacak biçime dönüştürmesiyle ilgili. Egemenlerin, kendi kârından asla vazgeçmediği benzer biçimde bu süreci de fırsata çevirerek kendi kârını arttırması da söz mevzusu oldu. İşin bir başka boyutu ise ne yazık ki dünyada neo-liberal sistemin dayattığı bir sıhhat sistemi kurulmuş olması. Sağlığı piyasaya açma yaklaşımı üstünden 30 yıldan fazla bir süre geçti ve bunun yarattığı tahribatı küresel salgında hep birlikte ne yazık ki insan ölümleriyle deneyimledik. Fakat bu {hiç de} bir kıymet olarak düşünülmüyor. Zira üretim sürdüğü ve kâr etmeye devam ettikleri sürece bu sistemi de sürdürme kararlılığındalar.

SAĞLIKTA ÖZELLEŞTİRME

Özelleştirilen sıhhat hizmetleri birçok ülkeyi bir pazar aracı haline getirdi. Salgın sürecinde bilhassa İspanya oldukça konuşuldu ve bazı sıhhat kurumları tekrardan kamulaştırıldı. Sıhhat alanının özelleştirilmesi, Türkiye’de salgınla mücadeleyi iyi mi etkiledi?

Türkiye’de hususi hastaneler başta pandemi hastanesi olarak deklare edildi ve Sıhhat Bakanlığı, herhangi bir ödeme yapılmayacağına dair genelge de yayınladı. Sadece hemen sonra bu açılma politikaları, ekonomiyi de destekleme ve ulusal çıkar tanımlamasıyla birlikte bu genelge sanki yokmuş benzer biçimde bir duruma dönüştürüldü ve genelge unutuldu. Aslına bakarsak o genelge üstünden başka bir genelge çıkmış değil dolayısıyla hususi kurumların da pandemi hastanesi olarak kullanılması ve herhangi bir ücret alınmamasına dair düzenleme devam ediyor. Fakat hususi hastaneler bununla ilgili bir adım atmadılar. Aslına bakarsak bir kısım daha ufak ölçekli hususi hastaneler, problem yaşadıkları için kamulaştırılsın diye devletin gözünün içine de baktılar. Sonrasında yine genelge hatırlatıldığında bazı adımlar atıldı. Özelleştirilmiş bir sıhhat sisteminde oldukça ciddi problemler yaşanılacağı muhakkak. Bu bununla beraber sıhhat hizmetinde bir ayrımcılığa da yol açıyor. Zira hususi hastanelerden hizmet alabilecek durumda olanlar yoğun bakım yatağı bulabilirken ya da hastanede yatıp en azından hastalık sürecini izlem altında geçirebilirken; bu olanaktan yoksun olanlar, kamu hastanelerindeki yoğunluk sebebiyle evlerinde takip edilmek zorunda kalıyorlar.

“ÜRETİM DEVAM ETTİRİLDİ, ÇALIŞANLAR VİRÜSÜ EVE TAŞIDI”

Pandeminin başlangıcında tüm dünyada olduğu benzer biçimde Türkiye’de bir kriz yaşandı ve tüm toplumsal yaşam alanını etkiledi. İktidar “yeni normallerden” bahsetti ve adeta tüm mesuliyet halka yüklendi. İktidarın salgın politikası geçen bir yıla bakacak olursak nelere yol açtı?

Doğru bir kapanma stratejisi izlemediler. Hele ki üretimin devam etmiş olduğu koşullarda çalışanlar, hem toplu olarak bulundukları fabrikalar ve atölyelerde bu hastalığı daha çok aldılar hem de kullanmak zorunda kaldıkları toplu ulaşımlarda virüsle kaçınılmaz olarak daha çok karşılaştılar. Aldıkları bu virüsü eve taşımaları, evde de hane halkını bu virüsle enfekte etmeleri organik bir netice. Dolayısıyla burada bireysel bir sorumluluktan değil merkezi bir sorumluluktan söz etmek mümkün, bunu önlemediler. Kendi açıkladıkları verilere bakılırsa dahi 20 bine dayanmış ölüm sayılarıyla bunların mühim bir kısmının önlenebilir bulunduğunu göz önünde bulundurmak gerekiyordu. Bir filyasyon mekanizması işletilmiş olsaydı sıfırıncı vakaya kadar erişme imkânımız olacaktı. Dolayısıyla hastalık yayılmadan önlenebilecekti. Oysa bu yoğunluk sebebiyle temaslı taramalara bile yetişemediklerini biliyoruz. Önlenebilir ölümlerle karşı karşıyaysak bir yaşama hakkı ihlalinin de söz etmek mümkün.

Dünya Sıhhat Örgütü, Kovid-19’u pandemi olarak duyuru etti. Siz de TTB olarak bazı açıklamalarınızda “sindemi” terimini birçok kez kullandınız. Bölge illerinde sağlığa erişim mevzusunda yaşanmış olan sıkıntılar, sindemiyi tarifliyor mu?

Sindemi; ekonominin yanı sıra bilhassa sıhhat kurumlarının yapılanma biçiminden, insanların yaşadıkları ortamdaki olanakların ve tabiatın da dahil olduğu bir bütüncül bakış, bunların her birinin tesiri başka ek sıhhat sorunlarının buna eklenmesi benzer biçimde bir değerlendirmeye işaret ediyor. O açıdan mühim. Biliyoruz ki bilhassa son yılarda daha da ağır bir halde sınıfsal eşitsizlikler bölgede de derinleşti. Bir çatışma sürecinin devamlılığı bununla beraber insanların kendi olanaklarıyla yaşayabildikleri koşulları da ortadan kaldırdı. Gene yaylalara ulaşmayla ilgili sınırlamalar oldu. Temel geçim kaynakları olan hayvancılıktan tutun ekin alanlarının tahribatına kadar pek oldukça sorun yaşadılar ve bu ağır bir yoksullaşmaya niçin oldu. Bu ağır yoksullaşmanın sonucu insanların bununla beraber yaşam ortamlarından mecburi göçüne de yol açtı. 80-90’lara benzer şekilde göç yaşandı. Ek olarak uzun devam eden sokağa çıkma yasaklarının da bu göçte oldukça büyük bir oranı var ve daha görece büyük şehirlerde insanların oldukça sınırı olan koşullarda, sınırı olan olanaklarla yaşamaya zorlanmasına niçin oldu. Kalabalık evlerde yaşamak zorunda kaldılar. Bu yaşadıkları işsizlikle birleşti. Zira büyük şehirlerde işi olmayan bir çoğunluk ortaya çıktı. Tüm bunlar organik olarak insanların bununla beraber bu sindemi öncesi sağlığını da bozan süreçlerdi. Zira esasen sağlığı ciddi şekilde etkilenmiş olan bu insanoğlu, oldukça ağır koşullarda ucuz emek olarak kullanıldılar ve ağır sorguya maruz kaldılar. Ek hastalıklarının yanı sıra yaşadıkları bu sınıfsal eşitsizliklerin ortaya çıkardığı sıhhat sorunlarıyla birlikte, küresel salgınla karşı karşıya gelme bu insanların sağlığını daha da bozucu bir boyuta ulaştırdı. Bir de bunun yanı sıra sıhhat kurumlarına erişimle ilgili de problem oldu. Bilhassa kamu sıhhat hizmetlerinin çöküşüyle birlikte insanların sıhhat hizmeti alamadığı bir boyutta kaldı ve bu problemi arttırdı.

“TTB, HÜKÜMETİ GERÇEKLERİ AÇIKLAMAK ZORUNDA BIRAKTI”

Salgının başından beri tüm davet ve diyalog girişimlerinize karşın Sıhhat Bakanlığı sizinle temas kurmadı ve önerilerinize başvurmadı. Bu durum nelere yol açtı? TTB’ye duyulan itimatı iyi mi şekillendirdi?

Türkiye’de salgının başlangıcında Sıhhat Bakanlığı vesilesiyle turkuaz tablolar üstünden sanki oldukça informasyon paylaşılıyormuş benzer biçimde bir görüntü verdikleri için bir itimat oluşmuştu. Sadece TTB’nin daha salgın Türkiye’ye ulaşmadan önce başlatmış olduğu çalışmalarla beraber bu turkuaz tablonun gerçeği yansıtmadığına dair toplumla paylaşmış olduğu bilgiler ve gerçekler sıhhat bakanlığına olan itimatı adım adım sarstı ve onları gerçekleri açıklamak zorunda bıraktı. Bu oldukça hoşnut olacakları bir durum değildi. Salgını yönetmeme hallerini örtbas etme çabası görünür olunca bu görünürlüğü elde eden sıhhat, emek ve meslek örgütleriyle ilgili de bir emek harcama sürecini başlattı. Fakat Sıhhat Bakanları eskiden beri esasen TTB ile ilişkilerini oldukça sınırı olan meblağ, zorlanmadıkça bir ilişki kurmamayı yeğler. Her dönem sıhhat bakanlarından buluşma istenir fakat sıhhat bakanıyla bir görüşme sağlanamaz. Dolayısıyla bu bir iktidar davranışı. Bu şekilde şekillenmiş bir iktidardan başka türlüsünü beklememek gerekiyor. Burada mühim olan bizim sözümüzü tüm şeffaflığıyla paylaşıp kamuoyunu bilgilendirme sorumluluğunu yerine getirmemiz. Her seferinde kendimize, ‘halk sağlığını korumak için gerekli adımları atıyor muyuz?’ diye sormamız lazım. Başından beri TTB bunu halletmeye çaba etti. Bunun için kendi alanında hakikaten mühim bilim insanlarımızın esasen üyesi olduğu bir teşkilat olmanın avantajını kullandı ve bilim insanlarıyla beraber yol aldı. Bunun sonucunda da TTB’nin toplumda bir itimat kazanılmış olduğu muhakkak. Biz başından beri bağımsız bir teşkilat olduk. TTB, hükümetlerden bağımsız olarak hakikat her neyse onu anlatmaya çaba eder.

YAŞAM HAKKI İHLALİ VE SORUMLULARI

Geçen süre içinde alınan tüm kararların yarattığı sonucun sorumlusu olarak iktidar topu, oluşturduğu bilim kuruluna attı, bilim kurulu ise iktidardan bağımsız açıklamalar yapmadı. Peki, bahsettiğiniz yaşam hakkı ihlalinden kim görevli?

Bu neo-liberal politikanın hayata geçirilmesinin mimarı AKP ve dolayısıyla başından itibaren bilhassa de AKP iktidarı dönemindeki tüm Sıhhat Bakanları bu çöküşten görevli. Bugün yaşadıklarımızın sorumluları olarak her birinin anılması gerekiyor ve her birinin süre içinde bu mesuliyet sebebiyle yargılanması gerekiyor, bundan dolayı bunun bedeli yaşam hakkı ihlalidir. Bugün geldiğimiz ve durduğumuz yer insanların yaşamlarını yitirmesine niçin olmuştur. Öteki taraftan İçişleri Bakanlığının genelgeleriyle yönetilen bir salgın söz mevzusu olduğuna bakılırsa burada yalnız Sıhhat Bakanının değil İçişleri Bakanı’nın da görevli bulunduğunu görmekte fayda vardır. Bilim Kurulunun ise bilim adamları olarak bilimsel ilkeler çerçevesinde önerilerde bulundukları muhakkaktır, sadece bu önerilere uyulup uyulmadığına dair bazen kendilerinin de değişik ortamlarda ifade ettikleri bir gerçek vardı. Onlar önerilerde bulunuyordular fakat bu önerilere uyulması söz mevzusu olmuyor. O süre bu önerilere uyulmamasında, merkezi bir karar veriliyor olmasında başta kimin sorumluluğu vardır diye düşünecek olursak doğal ki bilhassa ‘Başkanlık Sistemi’yle beraber bir tek adam yönetimine de dönüşmüş olan Türkiye’de, Cumhurbaşkanı’nın sorumluluğu vardır. Dolayısıyla tüm yaşam hakkı ihlallerine baktığımızda zincirleme bir sorumluluktan söz etmek mümkün.

Bununla beraber kalıcı hastalıklara da niçin oldu bu süreç…

Evet, bu da öteki yanı. Bir tek yaşam hakkı ihlali değil, bu hastalığın kalıcı bazı zararlara yol açmış olduğu da malum bir gerçek. Özelikle en fazla bilinenlerden biri insanların akciğerlerde kalıcı bir solunum sıkıntısıyla karşı karşıya kalması. Yalnızca ölüme yol açmaktan değil, bu kalıcı zararlardan dolayı da sorumluluklarının tanımlanmış olması gerekiyor.

“EN AZINDAN TOPLUM VİCDANINDA YARGILANMALARI GEREKİR”

Sizi bununla beraber insan hakları mücadelesindeki kimliğinizle de tanıyoruz. Bahsettiğiniz suretiyle sorumluluğu bulunan devlet yöneticilerinin, yaşam hakkı ihlali çerçevesinde iyi mi bir yargılama sürecine doğal olarak tutulması gerekir?

Bir tüm olarak baktığımızda hem kapitalizmin dayattığı sömürü düzeni hem de bu sömürü düzeninin yararlı kabul eden tüm devletlerin yönetimleri bu süreçte ortaya çıkan zararlardan görevli sayılmalı. Yeni bir dünya düzeni diye tanımlıyorsak, bu devlet yöneticilerini yargılayabileceğimiz büyük bir internasyonal ceza mahkemesiyle bu davaları önümüze getirmemiz ve bir ihtimal bugün egemenlerin hukuku içinde yargıya yansıması olanağı eğer olmazsa bile en azından cemiyet vicdanında yargılanmalarını sağlamamız gerekiyor. İnsan hakları mücadelesi içinden yakından bildiğim bir model internasyonal mahkemeler. Bu mahkemeler yalnız savaşlar, toplu katliamlar, işkenceler, ağır insan hakkı ihlalleri ile sınırı olan olmamalı. Internasyonal ceza mahkemeleri bununla beraber kar hırsıyla yönetilen bir dünyada dünyayı tahrip edenlerin sorumluluğunu da ele alan bir taraftan bakmalı. Dolayısıyla kimleri dahil edebiliriz. Aslına bakarsak toplumun tüm bileşenlerini dahil edebiliriz. Ekosisteme dair sözü olandan ayrımcılığa dair sözü olana ve bir tüm olarak sıhhat politikalarına yaşamla ilgili tüm politik süreçlere müdahil olanların bir arada olacağı devasa bir internasyonal mahkeme bir ihtimal bunun ötesine geçebilir.

Bir senelik süre içinde sizin de geçenlerde dediğiniz benzer biçimde birçok yeni kavram yaşamımıza girdi ve birçok kavram da tartışıldı. En oldukça tartışılan kavramlardan biri “normal” oldu. Siz “normal” olmayı iyi mi tarifliyorsunuz?

“YATAY BİR DÜZLEMDE YAN YANA DURMAYA İHTİYACIMIZ VAR”

Bir bizlere dayatılan normaller var, bir de düzgüsel teriminin kendisi münakaşaya muhtaçtır. Kime, neye bakılırsa normali de tartışmak gerekir? Mesela sıhhatli bir insanoğlunun normaliyle sağlığında sıkıntılar olan bir insanoğlunun normali birbirinden değişik olabilir. Bir insanoğlunun nefes darlığı söz konusuysa onun düzgüsel merdiven çıkma hızı ve mesafesiyle bu şekilde bir sıkıntısı olmayan insanoğlunun düzgüsel merdiven çıkma hızı ve mesafesi değişik olacaktır. Bu normallerin haricinde oldukça daha kapsamlı; insanlık ve dünyaya dair o biriktirilmiş değerleri öne çıkaran bir yerden dünyaya bakmak gerekiyor. Bunu küresel salgında oldukça açık gördük. Bizim için normalleştirdikleri bir şehir yaşamı, bu şehir yaşamının bizim için normalleştirdiği yaşam hızı, yalnızlaştırma ve örgütlü mücadeleyi ortadan kaldıran bir normalleştirme olmaması gerekiyor. Dolayısıyla eğer yeni bir yaşam tanımlayacaksak; insanlık, tabiat, öteki canlılar yararına geçmişten aldığımız değerleri geleceğe taşımak gerekiyor. Geçmişte yaptığımız hataları görüp kapsamlı özeleştiri yapabilmek, bunlarla yüzleşmek gerekiyor. Bu yüzleşmelerin sonucunda ortaya çıkacak yeni değerleri oluşturmak gerekiyor. Bunun için de beraber davranmanın önemi oldukça büyük. Yan yana durmanın ve doğal olarak ki bu yan yana duruşta da yatay bir düzlemde durmanın önemi var. Zira hayatımızda dikey bir konumlanış normalleştirildi. İşte tam da buna karşı bir sorgulamak ve belirsizlikleri ortadan kaldıracak değerler üstüne kurulu belirli bir yaşam modeline sahiplenmek gerekiyor. O açıdan normali sorgulayalım.

Yeni bir yıla giriyoruz. Yeni yıla dair ne söylemek istersiniz?

Belirsizlikler ortadan kaldırabildiğimiz ve doğal olarak ki bu belirsizlikleri ortadan kaldırdığımız bir dünyada kendimizle daha açıklıkla yüzleşebildiğimiz koşulları yaratalım. Yalnız kalmayacağımız hep yan yana duracağımız bir dünya olsun. Kendiniz için değil, birbirimiz için bir şeyler yapabilmek ve bu dünyaya kıymet katabilmek mümkün olsun ve yeni yılda yeni bir dünya olsun. (MA)


Okumaya devam et.
Yorum için tıkla

Cevap bırak

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Gündem

Sağlık Bakanlığı, son koronavirüs tablosunu paylaştı


Sıhhat Bakanlığı’nın web sitesinde yer edinen Türkiye Günlük Koronavirüs Tablosu’nun güncel verileri paylaşıldı.

Türkiye’de koronavirüs sebebiyle 66 yurttaşın daha yaşamını yitirdiğini, 8 bin 424 kişiye olay, 610 kişinin koronavirüs hastası olarak tespit edildiğini bildirdi. 

Koronavirüs sebebiyle 28 bin 569 şahıs yaşamını yitirirken, koronavirüs olay sayısı 2 milyon 701 bin 588’e terfi etti. Bugün iyileşen sayısı 6 bin 511 oldu.  

AĞIR HASTA SAYISI BİN 191

Tabloya bakılırsa, toplam kontrol sayısı 33 milyon 175 bin 16, toplam ağır hasta sayısı bin 191, toplam iyileşen sayısı 2 milyon 572 bin 234, bugünkü kontrol sayısı 109 bin 639 olarak kayıtlara geçti.

Türkiye’nin 28 Şubat 2021 güncel koronavirüs tablosu şöyleki:


Okumaya devam et.

Gündem

Trollerin kuyruğuna basıldı, cesaretiniz yoksa susun!


Hacettepe Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Enfeksiyon Hastalıkları Bilim Dalı Başkanı Prof. Dr. Mehmet Ceyhan toplumsal medya hesabı Twitter üstünden yapmış olduğu paylaşımla  kendisinin Koronavirüs Bilim Kurulu üyesi olmadığını bir kez daha altını çizdi. 

Prof. Ceyhan paylaşımında şu ifadeleri kullandı: 

“Trollerin kuyruğuna basıldı. Boşuna uğraşıyorsunuz. Ben ne devlette görevliyim, ne de Koronavirüs Bilim Kurulu üyesiyim. Bir üniversite öğretim üyesiyim. Okulların veya iş yerlerinin açılıp kapanmasına itirazınız varsa, buna karar veren insanların sayfasına yazın. Oralara yazmaya cesaretiniz yoksa, susun. Çünkü buraya yazdığınız olumsuz mesajlar ben görmeden sekreterim tarafından siliniyor.” 


Okumaya devam et.

Gündem

İstanbul için sevindiren haber! Baraj seviyesi 7 ayın zirvesinde


class=”cf”>

İstanbul’daki barajlarda su seviyesi 7 ayın zirvesinde

İstanbul’da barajlardaki kırmızı alarm sona verdi. Ocak ayının başlangıcında yüzde 20’lerin altına kadar inen su seviyesi, yüzde 55’i aştı. Son açıklanan verilere bakılırsa barajlardaki doluluk oranı son 7 ayın zirvesinde.

İstanbul’da etkili olan yağışlarla beraber barajların doluluk oranı da artıyor.

Yaz aylarını kurak ve yağışsız geçiren İstanbul’da ocak ayı itibarıyla barajlardaki doluluk oranı yüzde 19’lara kadar geriledi. İstanbul’da etkili olan son yağışlarla barajlardaki doluluk oranı da yüzde 55’lere kadar terfi etti.

Bazı barajlarda su seviyesi yüzde 70’i geçti.

TRT Haber’den alınan bilgiye bakılırsa megakenti besleyen barajların seviyesi son 7 ayın zirvesini görmüş oldu. Bazı barajlardaki doluluk oranı yüzde 70 seviyesini geçti.

Kazandere Barajı’nda su miktarı 10 kat arttı. 6,8 olan su seviyesi yüzde 61,1’e terfi etti.

class=”cf”>

Elmalı Barajı’nda ise su seviyesi neredeyse üçe katlanarak yüzde 63,8’e çıktı.

Büyükçekmece’de ocak başlangıcında yüzde 17,7’ye düşen su oranı, yüzde 60’a yaklaştı.

Istrancalar’daki oran ise yüzde 23,4’ten yüzde 75,2’ye terfi etti.

Barajlardaki kırmızı alarm biriken karın erimesiyle son buldu. Doluluk oranının bahar ayında beklenen yağışlarla daha da artması planlanıyor.


Okumaya devam et.

Facebook

Popüler

Python örnek projeler deneme bonusu veren siteler