Connect with us

Gündem

Bir AKP klasiği: faizi yükselt, vergisini sıfırla


Prof. Dr. Mustafa Durmuş – Merkez Bankası bu haftaki toplantısında faiz oranlarını 200 baz puan artırarak siyaset faizi olarak da malum haftalık repo faizini yüzde 15’ten 17’ye yükseltti.

Böylece uzunca bir zamandır kafasının üstünde duran “enflasyon-faiz teorisi” yeniden ayaklarının üstüne oturtuldu. 

Bu faiz artırımının, Merkez Bankası mecburi karşılık oranlarının yükseltilmesinde olduğu şeklinde, kıymeti iyice düşmüş olan TL’ye kıymet kazandırmak, ülkenin kredi risk primlerini (CDS) düşürmek ve enflasyonu aşağıya çekmek için yapıldığı açık. 

Nitekim faiz artırımının ilk ikisi üstünde ani tesiri görüldü, kur gevşedi ve CDS’ler düşmeye başladı. Enflasyon üstündeki tesiri ise zamana yayılı olarak ortaya çıkacak.

Enflasyon-faiz ilişkisini yeniden ayaklarının üzerine oturtmanın yüksek bedeli

Öte taraftan teoriyi tersinden okumanın (faiz netice değil nedendir biçiminde) yol açmış olduğu ekonomik ve toplumsal zarar mevzusunda şu ana kadar yapılmış bir özeleştiri yok. Ülkeyi yönetenler buna yanaşmıyorlar. Ekonominin ve Merkez Bankası’nın yeni patronları da geçmişi konuşmaktan yana değil. “Ne de olsa geçmiş geçmişte kaldı…”

Oysa yönetilenler olarak bizlerin aynı tutumu takınma lüksü yok. Hafızamızı tazeleyelim: Bakan Albayrak döneminde gerçek faiz oranları düşük tutuldu, başka faktörlerin de etkisiyle beraber bu durum döviz kurunu hızla yükseltti. Bu kez kurdaki bu süratli artışı durdurabilmek için 128-130 milyar dolarlık bir Merkez Bankası döviz rezervi kamu bankaları vasıtasıyla değerinin altında satıldı.(1) Üstelik ödenen bunca büyük bir bedele karşın döviz kurunun yükselmesi de durdurulamadı. 

Döviz kurunun süratli yükselmesiyle beraber oldukca büyük bir ekonomik ve toplumsal yıkım yaşandı, halen de yaşanıyor. Binlerce ufak işletme kapanmış oldu, döviz cinsinden borcu olanların borç stokları iyice büyüdü, bankaların eğitim edemediği batık krediler hızla arttı. Kapanan işyerleri yüzünden on binlerce işçi işi olmayan kaldı, cemiyet daha da yoksullaştı.

İş bilmezlik mi, bilerek ve isteyerek mi?

Bu durum  “iş bilmezlikten” meydana gelen bir durum muydu, yoksa bilgili olarak yürütülen bir strateji ve buna uygun para politikalarının bir sonucu muydu?

Mevzuyu bir tek “iş bilmezlik ya da liyakatsizlik” şeklinde nitelemelerle açıklayabilmek doğru olmaz. Kuşkusuz bu faktörlerin de ortaya çıkan bu fena netice üstünde mühim tesiri var. Sadece aslolan açıklayıcı unsur senelerdir bilgili bir halde izlenen birikim stratejisi. 

Zira senelerdir ülkede, ağırlıklı olarak da dış kaynaklarla finanse edilen (bilhassa de 2007 yılından bu yana), inşaat-emlak ve alt yapı yatırımlarına dayalı servet ve ana para birikim stratejisi uygulanıyor. Devletin elindeki neredeyse tüm kaynaklar bu yönde kullanılıyor, iktisat politikaları ise buna hizmet edecek bir halde kurgulanıyor.

Bu şekilde bir stratejinin sonucunda ülkenin en gözde sektörleri inşaat ve bunun en mühim ayağı konumundaki bankacılık sektörü olurken, azca sayıda inşaat şirketi ülkenin ekonomik olarak da, politik olarak da en mühim, en büyük ana para grupları haline geldiler.

 

Ülkenin yeni ‘beşi bir yerde’si

Nitekim basına da yansıdığı şeklinde, Dünya Bankası’na nazaran, dünyada devletten ihale alan firmalar sıralamasında en büyük ihaleyi alan ilk on şirketten beşi Türk inşaat şirketleri ve bunların üçü ilk beşte yer ediniyor. Bu şirketlerin sahiplerinin siyasal iktidarla oldukca yakın ilişki içinde olduğu ileri sürülüyor. Bu şirketlerin 1990-2018 döneminde devletten almış olduğu inşaat ihalelerinin tutarı 143 milyar dolar, kısaca bugünkü kur ile 1,1 trilyon liraya yakın.(2)

Bu firmalar bugüne dek hem inşaat alt yapısı, hem de kent hastaneleri, TOKİ konutları, lüks plazalar, AVM’ler şeklinde üst yapı inşaatları yaptılar. Aldıkları milyar dolarlık projeler için olmasıyla birlikte, yaptıkları inşaatları satabilmek için de bankacılık sistemine, kısaca krediye gereksinimleri var. Bu kredilerin maliyetlerinin yüksek olmaması gerekiyor ki ortaya ciddi boyutta bir kâr çıksın. İşte düşük gerçek faiz politikası burada devreye giriyor. 

Kısaca hem bu inşaat şirketlerinin kullandıkları yatırım ve işletme kredilerinin maliyeti yüksek olmamalı, hem de uzun vadeli konut- emlak kredisi kullanan tüketiciler için krediler pahalı olmamalı. Kısacası gerçek faizler düşük tutulmalı. Bu durum da uzunca bir süredir faizlerin (döviz kurunu patlatmak pahasına) niçin artırılmayarak düşük tutulduğunun iktisat politik arka planını sergiliyor.

Bu şekilde bir toplumsal zarar, “iş yapan hata da yapar” diyerek görmezden gelinebilir mi? Bunun bedeli bir tek bu politikaları uygulamakla görevli bir bakanı görevden alarak ödenebilir mi? 

Dolarizasyon tehlikesi

Faiz artırımının bir öteki sebebi dolarizasyon. Zira Ekim ayı bankacılık verilerine nazaran yabancı para cinsinden mevduatların toplam banka mevduatları içindeki oranı yüzde 56’yı aşıyor. (3) Kısaca para sahipleri yüksek enflasyon ve gelecekle ilgili belirsizlikler yüzünden TL’den kaçıp dolar ve avro cinsinden mevduata yöneliyorlar. Bu da kurun yükselmesine niçin oluyor.

Sıcak para kısır döngüsü

TL faizlerinin yükseltilmesi ülkedeki ekonomik büyümenin ana deposu olan sıcak paranın ülkeye gelmesi için de lüzumlu.  Zira faizler yükseltildiğinde oluşturulan faiz- kur makasından yararlanarak yüksek getiri elde etmek isteyen yabancı ana para, sıcak para olarak da malum portföy yatırımlarıyla ülkeye geliyor. Nitekim (her ne kadar son iki haftadır bir yavaşlama olsa da)  6 – 27 Kasım tarihleri içinde ülkeye gelen 1,85 milyar dolarlık sıcak para döviz kurunun gevşemesinde etkili oldu. (4)

Yalnız faiz artırımı ile enflasyonu denetim edebilmek mümkün mü?

Öteki taraftan bir tek faiz artırımı ile enflasyonun denetim altına alınabileceğini düşünmek de anlamlı değil. Zira Türkiye’de enflasyon bir tek parasal ya da toplam talepteki aşırılıktan meydana gelen bir olgu değil. Bununla beraber üretimde yaşanmış olan dar boğazlarla, yüksek ithal enerji girdi maliyetleriyle, düşük verimliliklerle, özetlemek gerekirse arza ilişkin maliyetlerle de ilgili bir olgu.  Üretimde dışa bağımlılığı azaltmaksızın, bir tek faiz artırımı ile kurdaki yükselişi bütünüyle durdurabilmek mümkün olamayacağından, bir tek faizleri yükselterek enflasyonu kalıcı bir halde düşürebilmek de zor.

Faiz sonucu ile beraber meydana getirilen vergi indirimleri

Faiz oranlarının artırılmasından iki gün ilkin vergileme alanında da bazı düzenlemeler yapılmış oldu. 22 Aralık tarihinde üst üste çıkartılan Cumhurbaşkanı Kararları ile vergilerde bir takım değişim gerçekleştirildi. 

Ilk olarak artık meydana getirilen bu düzenlemeleri anlayabilmek için maliyeci, hatta vergi hukukçusu dahi olmak kafi değil. Kararlara bakarak neyin ne işe yaradığını tam olarak idrak etmek zorlaşıyor.

Esnafa kira stopajı indirimi yok, diğerlerine var!

İkinci olarak bu kararlardan bazılarının niçin alındığını da anlayabilmek kolay değil. Örnek olarak, sinemaların Covid-19 sebebiyle kapalı olduğu bir dönemde 3320 sayılı Cumhurbaşkanı Sonucu ile yerli ve yabancı film göstermeleri için belirlenen eğlence vergisi oranları 31 Mayıs 2021 evveliyatına kadar sıfırlandı. 

Bir diğeri 3319 sayılı Karar. Buna nazaran kooperatiflere, vakıflara, derneklere ilişkin taşınmazların, yabancı devletlere, yabancı kamu yönetim ve kuruluşlarına, internasyonal kuruluşlara ilişkin diplomatik statüsü bulunmayan taşınmazların kiraya verilmeleri durumunda ve Gelir Vergisi Kanununun 70. maddesinde yazılı mal ve hakların kiralanması karşılığında bunlara meydana getirilen ödemelerde uygulanan tevkifat (stopaj) oranı, yeni senenin başından itibaren geçerli olmak suretiyle beş aylığına yüzde 20’den yüzde 10’a indirildi. 

İşin aslı hali hazırda yüzde 10 olan bu oran, aynı Kararla yüzde 20’ye çıkartıldı, sonrasında 31 Mayıs evveliyatına kadar yüzde 10 olarak yeniden belirlendi. Bunun niçin yapıldığını ise anlayabilmek zor.

Milyonlarca esnaf ve işletmenin, kira bedeline ek olarak ödedikleri kira stopajı Covid-19 koşullarında dahi yüzde 20 olarak devam ettirilirken bazı kurum ve kuruluşlara ilişkin taşınmazların kira stopajlarının yarıya indirilmesinin mantığını da anlayabilmek mümkün değil.

Covid-19 aşısının parasız olmayacağı anlaşıldı

Sonucu net olarak anlaşılabilen bir Karar ise 3318 Sayılı Karar. Zira bu karar ile 2021 yılının sonuna kadar Covid-19 aşılarının ithal ve tesliminde alınan Katma Kıymet Vergisinin oranı yüzde 1’e indirildi. Bu da bu aşıların devlet tarafınca ithal edilip ücretsiz bir şekilde yapılması yerine, hususi firmalarca getirilip piyasada satılacağının bir işareti.

Faiz artırımı ile dolaylı olarak ilgili aslolan vergi düzenlemesi ise gene 22 Aralık tarihinde meydana getirilen ve Gelir Vergisi Kanunun Geçici 67. Maddesi ile ilgili bir düzenleme. (5) Zira bu düzenleme ülkenin sıcak paraya olan ihtiyacının bir göstergesi olmasıyla birlikte, yüksek faiz geliri elde eden büyük servet sahiplerinin lehine bir düzenleme durumunda.

Asgari ücretli vergi öderken, faizcinin vergisini sıfırlayan bir karar

Zira bu Karar ile bankaların ve fonların ihraç edecekleri Gömü bonosu şeklinde kâğıtlardan elde edilmiş faiz gelirinin stopajı sıfıra kadar indirildi. Eklenen Geçici Madde 3 ile bu maddenin yürürlüğe girmiş olduğu tarih ile 31 Mart 2021 zamanı içinde, kısaca önümüzdeki 3 ay içinde, iktisap edilen, bankalar tarafınca ihraç edilen tahvil ve bonolardan elde edilmiş gelir ve kazançlar ile fon kullanıcısının bankalar olduğu varlık kiralama şirketleri tarafınca ihraç edilen kira sertifikalarından elde edilmiş gelir ve kazançlara ve yatırım fonlarından elde edilmiş kazançlara uygulanan Gelir Vergisi tevkifatı (stopajı) oranları yüzde 0’a kadar indirildi. 

Detay vermek gerekirse;  vadesi 6 aya kadar olan bu kıymetli kâğıtlardan sağlanan gelirlerden (ve elde tutulanların elden çıkartılmasından sağlanan kazançlardan) bir tek yüzde 5,  vadesi 1 yıla kadar olanlardan yüzde 3, vadesi 1 yıldan uzun olanlardan ise yüzde 0 oranında vergi alınacak (kısaca vergi alınmayacak).

Ne yazık ki bu düzenleme bizlere; net tutarının nerdeyse yarısı kadar bir vergi ve prim yükü altında ezilen 10 milyona yakın asgari ücretlinin, asgari ücretin vergi dışı bırakılması taleplerini umursamayanların, bir avuç yerli ve yabancı rantiyenin elde etmiş olduğu milyonlarca liralık faiz gelirinden asla vergi alınmayacağını söylüyor.

Gömü’nin zor durumda bulunduğunun itirafı şeklinde bir karar

Bu da bir yanıyla, Devlet Hazinesinin ne kadar zor durumda bulunduğunu gösteriyor. Zira Devletin yeni borçlanmaya ihtiyacı var sadece bunun için dünyanın en yüksek faizlerinden birini yerli ve yabancı finans kapitale vermek yetmiyor, bununla beraber ona ödediği faiz üstünden almış olduğu vergiden de vazgeçmesi gerekiyor. Bu bununla beraber Türkiye kapitalizminin, emperyalizmin mühim bir aracı olan küresel ana para hareketlerine ne kadar bağımlı hale geldiğini de gösteriyor.

Sözde değişik, özde değişik politika anlayışı

Kuşkusuz bir öteki boyutuyla, faiz oranlarının artırılması, faizden beslenen ana paraya devlet bütçesinden (dolayısıyla da vergi mükelleflerinden) daha çok kaynak aktarılması anlamına gelirken, faiz ödemelerinin bütçe içindeki payının da giderek artmasıyla ve bu şekilde devam ederse öteki kamusal hizmetler için ayrılan ödeneklerin giderek azalmasıyla sonuçlanacak.

Nitekim son birkaç yıla ilişkin bütçedeki faiz ödemeleri bu gidişatı doğruluyor. O şekilde ki: 2017 senesinde devlet bütçesinden faizciye 57 milyar TL, 2018’de 74 milyar TL, 2019’da 99,9 milyar TL ödendi. 2020 senesinde bu miktarın 137,4 milyar TL ve 2021’de 179,5 milyar TL olması planlanıyor. (6) Verili koşullarda bu hedefin tutması zor görünüyor.

Özcesi faiz oranları artırılırken, bununla beraber bu faizlerden alınan Gelir Vergisi oranlarının düşürülmesi ya da sıfırlanması artık bir AKP klasiğine dönüştü. Bu da her ekonomik probleminin altında faiz lobisi arama çabasının da, buna uygun propagandanın da artık toplumda karşılık bulamayacağı bir devrin geldiğini gösteriyor.

Dip notlar:

    1. https://www.sozcu.com.tr/2020/iktisat/merkezin-128-milyar-dolarlik-rezerv-satisi-tbmm-gundeminde (28 Kasım 2020).
    2.  “Turkey’s Pro-Government Construction Companies Among World’s Ten Most Tender-Winning Firms”, https://ipa.news (30 December 2018).
    3.   Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu verileri, https://www.bddk.org.tr/BultenAylik  (25 Aralık 2020).
    4.   Alaattin Aktaş, “Umut TL’ye geçişte ama bunun işareti henüz yok”, https://www.dunya.com (18 Aralık 2020).
  •   22 Aralık 2020 Tarih ve 3321 Sayılı Cumhurbaşkanı Sonucu.
  • 2021 Yılı Cumhurbaşkanlığı Senelik Programı (26 Ekim 2020).


Okumaya devam et.
Yorum için tıkla

Cevap bırak

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Gündem

8 aylık hamile eşimi suya atıp dövdü!


class=”cf”>

Türkiye’ye geri itilen 13 Afgan’dan 8’i Karaman’da akrabalarının yanına yerleşti. Yunanistan tarafınca Türkiye’ye geri itilen ve şiddete maruz kalan Abdul Rauf da eşi ve 2 çocuğuyla Karaman’a geldi.

Rauf, AA muhabirine yapmış olduğu açıklamada, daha iyi şartlarda yaşamak için birikimlerini Çanakkale’de bir kişiye vererek Midilli Adası’na geçtiklerini söylemiş oldu.

Burada her şeyin yolunda gittiğini düşünürken aniden asla ummadıkları bir durumla karşılaştıklarını dile getiren Rauf, şöyleki devam etti:
“Yunan polisi, koronavirüs testi yapılacağını söylenerek bizi kamptan alıp zorla bota bindirdi. Binmek istemeyince bizi dövdüler. Kimliklerimiz ve paralarımız, ziynet eşyalarımız dahil her şeyimizi aldılar. Denize sürükleyip ölüme terk ettiler. 8 aylık hamile eşimi suya atıp dövdüler. Çocuğumun sırtına sakladığımız cep telefonundan Türkiye’yi aradık. Türk Sahil Güvenliği bizi kurtardı. Türk polisi bizi çok iyi karşıladı. Yemek sipariş ettiler, kuru elbise verdiler. Daha sonra Karaman’a akrabalarımızın yanına geldik. Ölmediğimiz için şanslıyız.”

Destker Doliti (18) ise bir süre ilkin Midilli Adası’na ulaştıklarını söyledi. Adada polislerin kendilerini karşıladığını ve kayıt için sığınmacı kampına götürdüğünü ifade eden Doliti, burada bir görevlinin Kovid-19 testi yaptırılacağını söyleyerek kendilerini bir odaya götürdüğünü belirtti.

class=”cf”>

“YUNAN POLİSİ, ERKEKLERDEN ÇOK KADINLARI DÖVDÜ”

Odadan çıkarılmadıklarını özetleyen Doliti, şöyleki konuştu:
“Arada bir Yunan polisi gelip bizi kontrol ediyor ve gidiyordu. Uzun bir süre bizi orada beklettiler. Üzerimizdeki evrakları, eşyaları ve paraları Yunan polisi zorla aldı ve bir daha vermedi. Daha sonra bir araçla bizi sahile götürdüler ve zorla araçtan indirdiler. Sonra bizi zorla sahil kenarında bulunan bota bindirmeye çalıştılar. Binmeyince bize şiddet uygulamaya başladılar. Arkadaşım Abdul Rauf’un çocukları ve 8 aylık hamile karısı vardı. Ona da Yunan polisi şiddet uyguladı. Yunan polisi, erkeklerden çok kadınları dövdü.”

Yunan polisi 8 aylık hamile eşimi suya atıp dövdü Türk Sahil Güvenliği bizi kurtardı

class=”cf”>

“TÜRK POLİSİ KARNIMIZI DOYURDU, ÇOK İYİ DAVRANDILAR”

Doliti, zorla bota bindirilerek sahilden uzaklaştırıldıklarını aktararak, şunları kaydetti:
“Arkadaşım Abdul Rauf bebeğinin sırtına kendi telefonunu saklamıştı. Türkiye sınırına gelince yardım istedik. Sahil Güvenlik gelerek bizi kurtardı. Biz tekrar Çanakkale’nin Ayvacık ilçesine geldik. Burada Türk polisi karnımızı doyurdu, çok iyi davrandılar. Yaşasın Türkiye.”

Çanakkale’ye geldiklerinde Karaman’daki akrabalarından yardım talebinde bulunduklarını ifade eden Doliti, “Akrabalarım bize para gönderdiler. Bu parayla bilet alarak 8 kişi Karaman’a geldik. Burada şimdilik akrabalarımızın yanında kalıyoruz. Diğer arkadaşlar Çanakkale’de kaldı.” bilgisini verdi.

Dışişleri Bakanlığı, 18 Şubat’ta Yunan güvenlik güçleri tarafınca, Midilli Adası’ndaki sığınmacı kampından Kovid-19 testi sebebi öne sürülerek çıkarılan, aralarında hanım ve evlatların da bulunmuş olduğu 13 kişilik Afgan sığınmacı grubun darbedildikten, kıymetli eşyaları ve paraları alındıktan sonrasında Türkiye’ye geri itildiğini açıklamıştı.

Norveç merkezli sivil cemiyet kuruluşu Aegean Boat Report’un web sitesinde yer edinen haberde ise Ege Denizi’nde sığınmacı botlarını Türk tarafına geri itmiş olduğu onlarca defa belgelenen Yunan makamlarının, bu vakayla ilk kez sığınmacıları kamptan alarak zorla Türkiye’ye yolladığının altı çizilmişti.

Yunan polisi 8 aylık hamile eşimi suya atıp dövdü Türk Sahil Güvenliği bizi kurtardı


Okumaya devam et.

Gündem

Gaziantepli bakırcıların yükselen bakır fiyatları ile başı dertte



Turizme yönelik el işçiliği ile ürettikleri bakır eşyaları bu yıl koronavirüs sebebi ile satamayan Gaziantepli bakırcı esnafı şimdi de artın fiyatlarla boğuşuyor.


Gaziantepli bakırcıların yükselen bakır fiyatları ile başı dertte

Gaziantep’teki bakır ustaları, borsada yükselen fiyat sebebiyle, iki ay ilkin 90 lira civarında olan bakırın kilosunu şimdi ise 120 liraya alıyor. Art arda yaşanmış olan artışlar sebebiyle Gaziantep’teki bakır ustaları da zor günler yaşıyor.

10 GÜNDE 13 LİRALIK ARTIŞ

Dünya genelinde olduğu şeklinde Türkiye’de de pandemi sürecinde yükselen döviz, altın ve gümüşten sonrasında bakır madeninin fiyatı da hızla artıyor. Bakır madeninin kilogramında son iki ayda ortalama 30 liralık artış yaşanırken, 10 günde ise 13 liralık artış oldu.

Ortalama 2 aydır ürünlerine zam yapmamak için direnen bakırcılar, iki ay ilkin bakırın kilogramını 80-85 lira içinde alırken, şimdi ise 1 kilo bakırı 120 liradan alabiliyor. Zamlı tutarları yansıtmamak için bir süredir direnen bakır ustaları, son artışlar üstüne ise ürettikleri bakır ürünlerde zamlı tutarları yansıtmaya başladı.

EL EMEĞİ BAKIR ÜRÜNLER ZAMLANDI

Bakır ustaları yoğun el emeği de sarf etmiş olduğu ürünlere, boyutuna nazaran 5 ila 65 lira içinde zam yapmış oldu.

20 senedir bakırcılık mesleği ile uğraşan bakırcı ustası Mehmet Hanifi Çıkla, yükselen bakır fiyatının kendilerini de vatandaşları da zor durumda bıraktığını belirterek, “Pandemi dolayısıyla işlerimiz birazcık durgun, bakır borsada aslına bakarsan borsası yüksek olduğundan, kalay, bakır şeklinde madenler gerçekte aşırı derecede yükselişte. Bir tencere ya da bir çaydanlıkta kilo bazında 10 ile 13 lira içinde fark oluyor. Dünya borsasında maden kıymetli, ister istemez çekimi fazlaca, Avrupa ülkelerinden talep fazlaca, aşırı derecede yükselmesinin sebebi bunlar diye tahmin ediyoruz. Bakırdaki zam ve artışların doların artışı ile bir alakası yok, düşmesi yada artması fark etmiyor. Bakır aslına bakarsan borsa gündeminde maden olduğundan artıyor, düşüyor ona bir şey diyemiyoruz fakat bu sefer hakkaten fazlaca aşırı derecede arttı.” dedi.

Gaziantepli bakırcıların yükselen bakır fiyatları ile başı dertte #1

“TURİST YOKSA SATIŞ DA YOK”

Pandemi dolayısıyla turistlerin şehre gelmemesinin satışları etkilediğini söyleyen Çıkla, “Aslına bakarsan pandemiden dolayı şehre yabancı girmediği için bizim işlerimiz bitik durumda, gezinsel bir iş dediğiniz vakit yabancı olması lazım. Bu zamlar da üstüne tuz biber oldu. Bakır ve el işçiliğine talebi olanlar, web üstünden bazı talebe kesimler olsun, bizim kendi çabalarımızla bir şeyler yapmak istiyoruz. İnternet sayfalarında çalışmaya çalışıyoruz. Şehirde yabancı eğer olmazsa bizim mesleğe asla desek de yeri var.

Gaziantepli bakırcıların yükselen bakır fiyatları ile başı dertte #2

BİZİM İŞ GÜNÜMÜZ CUMARTESİ-PAZAR

Cumartesi kapalı olduğumuz vakit biz biteriz, cumartesi, pazar bizim iş günümüz. Ben Antepliye fazla bir şey satamam, bugün Ege Bölgesi olsun, Marmara bölgesi olsun, buraların talepleri fazlaca oluyor. Bu tavayı geçen hafta 35 liraya satıyordum, şu anda 40 liraya ben alıyorum ve fiyatı daha da belirsiz. 50 liraya sattığım vakit bana diyorlar ki 5 lira için mal satılır mı? Bu el işidir doğrusu, 5 lira ile mal satılmaz fakat gel görelim, satmak zorundayız, dükkanımızın kirası var, okuttuğumuz çocuklarımız var.” diye konuştu.

Gaziantepli bakırcıların yükselen bakır fiyatları ile başı dertte #3


Okumaya devam et.

Gündem

Mısırlı gazeteci için ülkesine döner dönmez gözaltına alındı iddiası



Mısır Gazeteciler Sendikası üyesi gazeteci Cemal el-Cemel, İstanbul’dan Mısır’a dönüşünde, iddialara nazaran Internasyonal Kahire Havalimanı’nda gözaltına alındı ve kendisinin akıbetiyle ilgili bilgiye ulaşılamadı.

Cemal’in tutuklu oğlu Beha el-Cemel Feysbuk sayfasında yapmış olduğu paylaşımda, “Babam artık yoruldu ve Mısır’a geri dönmek istedi. Uluslararası Kahire Havalimanı’na ulaştığı andan itibaren sırra kadem bastı ve kendisine hiçbir şekilde ulaşamıyoruz” ifadelerini kullandı.

ELEŞTİREN BİR MAKALE YAZMIŞTI

Haberde, Cemal’in 2014 senesinde Mısır merkezli “Mısır el-Yevm” gazetesinde ülkede yönetim şeklini eleştiren bir yazı kaleme almasından sonrasında Mısır Cumhurbaşkanı Abdulfettah es-Sisi’nin kendisini “uyarmak için” arayarak 20 dakika süresince konuştuğuna değinildi.

Cemal’in, Sisi ile yapmış olduğu telefon görüşmesinin peşinden Türkiye’ye geldiği biliniyor.

Cemal’in tutuklandığını doğrulayan bazı Mısırlı gazeteciler, yetkili makamlara derhal özgür bırakılması çağrısında bulunmuş oldu.


Okumaya devam et.

Facebook

Popüler

Python örnek projeler deneme bonusu veren siteler